Monday, August 25, 2014

நினைவுகளில்: யாரோ காட்டிய அன்பு

பாகம் -1 :
2004 வருடம் எனக்கு வயது இருபது இருக்கும் தனியாக ஒரு நாள் சென்னைக்கு சென்று விட்டு நெய்வேலிக்கு பேருந்தில் ஊர் திரும்பி கொண்டிருந்தேன்.
மாலை நேரம் அது .ஓட்டுனருக்கு பின் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தேன்....விசும் காற்றில் தூக்கம் வந்துவிட்டது.அசந்து தூங்கிவிட்டேன் .பேருந்து விழுப்புரம் பேருந்து நிலையம் வந்தது கூட எனக்கு தெரியவில்லை.
ஒரு சப்த்தம் என்னை எழுப்பியது 'மோரே மோரே ' என்றொரு கணிர் குரல்.
எழுந்து வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.
             ஒரு வயதான கிழவி மோர் விற்று கொண்டிருந்தாள்
பேருந்தில் சிலர் அவரிடம் மோர் வாங்கி குடித்து கொண்டிருந்தார்கள்.நான் பேருந்து நிலையத்தை சுற்றும் முற்றும் பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.
அந்த கிழவி என்னிடம் வந்து மோர் வேனுமா என்று கேட்டாள். நான் வேண்டாம் என்றேன் (பொதுவாக பயணத்தில் வெளியில் வாங்கி சாப்பிட மாட்டேன் ). சரி என்று அவள் மீண்டும் மோரே ம்மோரே என்று பேருந்தின் பின் புறம் நோக்கி நகர்ந்தாள்.
நான் மீண்டும் தூங்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்.........

      திடீர் என்று யாரோ என்னை எழுப்பினார்கள்.கண் விழித்து பார்த்தேன் மீண்டும் அந்த கிழவி.........! மோர் வேணுமாப்பா வேண்டாங்க என்று முகத்தை திருப்பி கொண்டேன்......... அந்த இடத்திலேயே அந்த கிழவி நின்று கொண்டிருந்தாள்.

அந்த கிழவியை பார்த்து எனக்கு மோர் வேண்டாங்க என்று சப்த்தமாக சொன்னேன்.அவள் ஒரு டம்பளர் குடிப்பா என்று என் முகத்துக்கு நேராக ஒரு டம்பளர் மோரை நீட்டினாள்.....
எனக்கு கோபம் வந்தது விட்டது ,பேருந்தின் முன் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்ததால் பின்னே உள்ள அனைவரும் என்னை பார்த்து கொண்டிருந்தார்கள்.  நான் மீண்டும் பவ்வியமாக வேண்டாங்க என்றேன்....

   தம்பி ஒரு டம்பளர் குடிப்பா என்றாள்......எனக்கு இது என்னடா கொடுமை இப்படி சங்கட படுத்துகிறார்களே என்று ஒரு மாதுரியாக இருந்தது .
நான் மீண்டும் வேண்டாம் என்றேன் .உடனே அந்த கிழவி எனக்கு காசு வேண்டாம்ப்பா நீ இந்த மொர குடிப்பா என்றாள்....எனக்கு வேண்டாம்க என்றேன்.
அவள் கண்களில் அழுகை வந்துவிட்டது முகம் வாடிவிட்டது........
அதை பார்த்ததும் எனக்கு பாவமா இருந்தது .........
அவள் என் கண்ணத்தை தடவி கொடுத்தாள்......
அவள் மனதில் எதோ துக்க உணர்வு தெரிந்தது........

தம்பி எனக்கு காசு வேண்டாம்ப்பா நீ இந்த மொர வாங்கி குடிப்பா எனக்கு அது போதும் என்றாள் .......சொல்லி கொண்டே என்னருகே பேருந்தின் தரையில்  அமர்ந்து கொண்டாள்........
என் கால்களை இறுக பற்றிக்கொண்டு என் சாமி நீ ........
ஐயா இவளோ தூரம் கேட்குறேன் நி இந்த மோரை என் கையால வாங்கி குடிக்க மாட்டியா ......,நீ என்ன உன்னோட பாட்டியா நினைச்சிக்கோ என்றாள்.
பேருந்தே அமைதியாக எங்களைத்தான் கவனித்து கொண்டிருந்தது
எனக்கு பயம் கண்ணை சுற்றி கொண்டது ...
சரி கொடுங்க என்று அந்த மோரை வாங்கி குடித்தேன் ,என் தாகம் தீர்ந்தது....
உடனே அந்த கிழவி இன்னொரு டம்பளர் குடிப்பா என்றாள் பாசத்துடன் ,நான் அதுல்லாம் வேண்டாம்.இந்தாங்க மோருக்கு இரண்டு ரூபாய் என்றேன் ........அவள் காசுலாம் வேண்டாம்ப்பா .நீ என்கிட்ட மோர் வாங்கி குடிச்சதே போதும்..என்றாள்.............,நீ நல்ல இருக்கணும்ப்பா என்று சொல்லிவிட்டு என் கண்ணத்தை தடவி கொடுத்தது தன் கைகளால் முத்தம் இட்டுகொண்டாள்...
பின்பு திரும்பி பாராமல் மோர் கூடையை தலையில் சுமந்து கொண்டு மோரே மோரே என்று கத்திகொண்டே பேருந்தை விட்டு இறங்கி சென்று விட்டாள்....
நான் அவள் என் கண்களை விட்டு மறையும் வரை அவளை பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.......அவள் திரும்பி பார்க்கவே இல்லை
பேருந்து கிளம்பியது எனக்கு ஒரே குழப்பமாக இருந்தாது......இங்கு என்ன நடந்தது என்று ....மீண்டும் தூக்கம் வரவில்லை...............
.............................................................................................................

பாகம் -2

2005 ம் ஆண்டு புதுச்சேரி நண்பர்களுடன் சென்றிருந்தேன்......
continued...................